Méér dan 1000 woorden..

Winterbeelden Winterbeelden2Winterbeelden3

Geplaatst in Uncategorized | 3 reacties

Bijkletsen

Dat het hoog tijd was om weer een nieuw bericht op onze blog te zetten wist ik. Maar dat ’t al weer 7 weken geleden was sinds ons laatste bericht…? Ik schaam me diep…

Maar zo blijkt: ook hier vliegt de tijd. En dat is een goed teken!

Werk

Sinds het laatste bericht zijn er weer 2 sollicitatiebrieven de deur uit! De ene was voor een vacature van max. 100% op de basisschool in Trysil als begeleider van een leerling (die dat dus nodig heeft). De andere was voor twee vacatures (beide 30%) als begeleider in een huis waar gehandicapte kinderen eens in de zoveel tijd een paar dagen heen gaan.

Helaas kan ik jullie ook direct vertellen dat één van die brieven weer ergens in een prullenbak is beland (of in het gunstigste geval in een archiefkast). Die van de basisschool. Helaas.. Maar erg lang hebben we niet getreurd, want ja: Als plan A lukt, dan is dat eigenlijk best jammer voor plan B t/m Z. Want eerlijk is eerlijk: Meestal zetten we het meest veilige en voor de hand liggende plan op A en komen daarna pas de spannende, creatieve, uitdagende plannen.. 😉

Gelukkig kan ik regelmatig invallen op de Barnehage en op school. Gemiddeld zo’n 3 dagen per week, soms meer, soms minder. De rest van de dagen breng ik door met het bestieren van het huishouden (uch) en het uitbroeden van plan B en volgende.

Verder ben ik ook lid van een gelegenheidskoor. Op “de dag van de vrouw” (ergens in maart) als ze vieren dat vrouwen 100 jaar stemrecht hebben gaan we een optreden geven. En omdat we zo verschrikkelijk blij zijn met onze verworven rechten gaan we zingen over het plukken van rijpe aardbeitjes en mooie jongens? En een zoetsappig, onbegrijpelijk liedje van Grieg over het voorjaar.. Ja, serieus, ik snap het ook niet. Maar dat komt misschien nog. Volgende keer tekst en uitleg vragen..

We zitten ook allebei in de werkgroep om de Barnehage in Plassen van de ondergang te redden. De gemeente had het lumineuze idee gekregen om alle kleine barnehages te sluiten en één hele grote te openen (30 min. verderop). Inmiddels lijkt die donkere bui overgetrokken, maar echt “veilig” zijn we nog lang niet.

En aangezien gezelligheid in Noorwegen een werkwoordsvorm heeft, wordt er ook echt werk van gemaakt! Onze avonden zijn goed gevuld, met personeelsuitjes van school, kaarsenmaken voor de kerk, quiz-avonden, kerstdiners, kerstmarkten etc.

De Groot Snekkerservice

Met de Snekkerservice gaat het goed! We blijven ons verbazen…: Gaat Jona een pak melk en eieren halen in de buurtsuper, komt hij terug met 2 nieuwe opdrachten (en de melk en eieren)! En de oogst van een paar uurtjes kerstmarkt: 3 nieuwe opdrachten!

De winter komt Jona dus wel door en voor het voorjaar is hij zo goed als volgeboekt! We zijn ondertussen ook bezig met een waanzinnig interessante uitdaging: Informatieborden, wegwijzers, bankjes, rustplaatsen etc. ontwerpen en maken voor een nationaal park! Het staat echt nog in de kinderschoenen en niets is nog zeker.. maar toch: hoe leuk is dat?!

Voor Facebookers onder jullie: De Groot Snekkerservice al gevonden?

portfolio

Weekend @ tante Pieta

Zaterdag 27 en zondag 28 oktober zijn we bij tante Pieta in Lillehammer geweest. Onderweg een tussenstop gemaakt in Hamar, bij het “Vikingsschip”, want daar was een antiek-/rommel-/verzamelbeurs! Wij gingen voor de rommel 🙂 Zondagmiddag lekker gewandeld met z’n 4-en!

Tantepieta

Winter

Waren de laatste foto’s op onze blog nog onvervalste herfstplaatjes… nu is het echt winter! Met gemiddeld -20 is het KOUD (“blafkoud” volgens onze meest recente logees). Maar het doel van dit stukje is niet om eens breed uit te meten hoe koud het hier wel niet is. Meer om te vertellen over onze eerste ervaringen met de gevreesde Noorse winter (die dus eigenlijk best wel meevalt).

Alles volgt hier het ritme van de seizoenen. Op een heerlijk simplistische, maar effectieve manier. Wordt het vroeg en lang donker? Nou, dan doen we meer lichten aan! En hop, alle mogelijke kerstverlichting wordt op alle mogelijke plekken opgehangen en neergezet. Zo, opgelost. Oh, het is koud? Nou, dan trekken we toch meer kleren aan? Is het bláfkoud? Nou, dan trekken we nóg meer kleren aan! Is het glad? Dan rijden we wat zachter, we hebben de tijd. Zijn we een beetje eenzamerig en alleenerig? Nou, dan zoeken we elkaar toch op? En het één na het andere feestje/etentje/kerstmarktje wordt georganiseerd! Zo, alles opgelost.. Weg donkere, trieste winter.. Welkom gezellige, eindeloze kerst!

kerst2012

Visite!

Afgelopen weekend (van donderdagmiddag tot vanmorgen) waren Jan-Paul en Anneke bij ons. Ons eerste decemberbezoek! Het was ontzettend gezellig en we hebben volop genoten van een huis vol vriendschap! JP & An, bedankt!!!

En terwijl je dan anderen een goed beeld probeert te geven van je nieuwe leven in je nieuwe land, dan kom je zelf ook weer tot de ontdekken hoe geweldig het is!

Janpaulenanneke1 janpaulenanneke2 laatsteavondjpenanneke

De avond voor JP en Anneke kwamen waren we nog druk in de weer met kwast, roller en accutol om de logeerkamer op tijd af te krijgen (typisch..). De verf was nog nat toen ze hun intrek namen, maar het was, op een stukje plint na, wel áf!

Zo zag het er eerst uit (voor wij er gingen wonen):

IMG_8407

En nu zo:logeerkamer

Sinterklaas

Ondanks dat “ons huisje” een aantal honderden kilometers verder weg is dan voorgaande jaren, is de Goed Heilig Man dit jaar niet stilletjes ons huisje voorbij gereden! Hoewel, ik heb ‘m niet gehoord of gezien… en hij is in de wijde omtrek niet eens gesignaleerd…

Maar, laten we eerlijk zijn, op een gegeven moment kan het je niets meer schelen waar die man uithangt, zolang ie maar kadootjes brengt! En dat heeft ie gedaan, zo modern als hij is, gebruikmakend van de post:

Sinterklaas2012

We moesten perse wachten met het openen van de doos tot het 5 december was. En braaf als wij zijn hebben we dat natuurlijk gedaan: Woensdag 5 december om 7.00 u. was het bij ons “pakjesa…… pakjesochtend”! Sintermarrie en Zwarte Roel, BEDANKT!!!!

Ik ga afronden… (voor insiders :))

Dit was het weer voor deze keer. Volgende keer kan ik jullie (hopelijk) iets meer vertellen over plan B t/m Z. En omdat we over een paar weken (tussen kerst en oud & nieuw) een half jaar in Noorwegen wonen (en dus een half jaar niet meer in Nederland) is dat misschien ook een mooi moment om daarover wat te mijmeren. Ook verschijnt er ergens in de komende weken een (foto)verslag van de rest van onze decemberbezoeken. Maar omdat jullie in zo’n verschrikkelijk crimineel land wonen is mij afgeraden om tot in de details te vertellen wie ons wanneer komen bezoeken, maar ik wil wel even kwijt dat we ons er ontzettend op verheugen!

Leuke (en minder leuke) nieuwtjes van jullie horen wij ook graag! Wij zijn reuze benieuwd hoe het met jullie gaat! En als je ergens nieuwsgierig naar bent, vraag het.

Tot de volgende keer!

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Noorwegens eigen aardigheden

De afgelopen 4 maanden (!!!) dat we hier nu wonen hebben we een aantal bijzondere dingen over Noorwegen ontdekt.

De jacht
Op 25 september schreef ik op Facebook het volgende: “Oppassen voor rondvliegende kogels.. jachtseizoen is begonnen! Of we niet vergeten met de voorzitter van de jachtvereniging te bellen voor we het bos ingaan.. serieus! Vanaf nu draait het leven hier om maar 1 ding! Alles moet wijken voor de jacht.. #noorwegenopzngat”
De avond van dezelfde dag schreef ik: “Ik betreur 127 elanden die vanmorgen nietsvermoedend wakker werden in de prachtige bontgekleurde bossen van Trysil.. RIP #hiergaikdusnooitaanwennen #inburgeringhoudtergensop”
Tja, de jacht. Een belangrijk onderdeel van het leven hier. Heel vanzelfsprekend ook. Als je hier bent geboren, dan ben je er mee opgegroeid. Ik, als allochtoon, heb even tijd nodig gehad om er aan te wennen.
Goed beschouwd heb ik als vleeseter ook absoluut geen recht om verbolgen te zijn over het vermoorden van dieren. Dat zou wel het toppunt van hypocrisie zijn. Het afschieten ansich is wat mij betreft het probleem ook niet. De populatie moet gewoon in bedwang gehouden worden. De eland heeft weinig natuurlijke vijanden, en die enkele beer die hier rondloopt geeft waarschijnlijk de voorkeur aan bosbessen en die paar wolven hier kunnen het overschot aan elanden ook niet op. Zonder jacht zou je elke 10 kilometer een eland op de voorruit van je auto hebben. Bovendien: waarom zou je twijfelachtig vlees in de supermarkt kopen terwijl je je vriezer (en later je maag) ook kunt vullen met heerlijk vlees van een eens zo gelukkige en gezonde eland? Waar ik moeite mee heb is het plezier dat de jagers ontlenen aan het afschieten van de dieren! Wij krijgen ook een tijdschrift in onze bus (geadresseerd aan onze huurbaas, maar wij mogen ‘m ook lezen) over de jacht. Die staat dan vol met triomffoto’s van mannen, vrouwen, kinderen (!!!) bij een gesneuvelde eland. Vol trots en helemaal blij. Kijk, daar kan ik dus niet zo goed tegen.

Hahaha, dit is trouwens echt té grappig! Terwijl ik bovenstaande zit te typen, hoor ik beneden een ondefinieerbaar geknaag. Meestal duidt dit op Storm die een willekeurig voorwerp aan het verorberen is. Ik ren naar beneden, op zoek naar het slagveld (om in stijl te blijven), ligt daar de Jakt & Fiske, het tijdschrift in kwestie, geveld en aan stukken gereten op de grond! Er is er blijkbaar nog één in huis die er hetzelfde over denkt! Ja, moet ik nu boos worden op die hond of niet…?

Aan de andere kant moet ik eerlijk bekennen dat ik die enkele keer dat ik een vis ving ook wel een triomfantelijk gevoel had. Dus ja, daar gaat mijn recht van spreken weer.

Wat ik me wel helemaal voor kan stellen, is dat het speuren naar de dieren in het bos wel ontzettend gaaf moet zijn! Uren, dagen, weken lang doorbrengen in het bos en helemaal één worden met de natuur. Wat moet het geweldig zijn als je dan op een paar meter afstand zo’n prachtig dier kan bewonderen. En ja, precies op dat moment verandert mijn begrip in totale verbijstering. Want wat doe je dan, als jager? Juist, je richt je geweer, je schiet en dat machtige dier zakt in elkaar..

Maar zoals ik al zei: het is een heel vanzelfsprekend onderdeel van het Noorse leven. Het hoort er gewoon bij. Het is gelukkig ook niet zo dat elke willekeurige persoon het bos in kan duiken, gewapend met een geweer om daar lukraak alles neer te knallen wat ie tegenkomt. Absoluut niet. Elke jager moet ieder jaar een schietexamen doen om aan te tonen dat ie kan richten. Ze gaan in groepen. Ze mogen maar een bepaald aantal elanden schieten en moeten er ook dik voor betalen. Wat ook prettig is, is dat de dieren ook netjes geslacht worden en dat de hele eland (zei het in stukjes) wel ergens in de pan beland. De lol die men er aan beleefd is dus een bijkomstigheid.

Het komt dus hierop neer: Jagen is prima, zolang ik het zelf maar niet hoef te doen. Eigenlijk ben ik dus het ergst van allemaal: ‘k wil het vlees op m’n bord en de huid op m’n bed, maar zonder zelf vieze handen te krijgen.. Deze conclusie zag ik aan het begin van dit stukje niet aankomen, maar ik kan er niet onderuit. Walgelijk…

Leerplicht vs. leerrecht
Dit vond ik dus zo’n leuke, toen ik dit hoorde! In Noorwegen hebben ze geen leerplicht, maar leerrecht. Het schoolvoorbeeld van positieve benadering.
En zo geniaal: jongeren eisen liever een recht op dan dat ze een plicht vervullen! Hup, schoolverlating opgelost! Nou ja, zo makkelijk is het misschien niet. Maar misschien ook wel..
Leerrecht betekent ook dat je je kinderen rustig een dagje me op jacht mag nemen. Of dat je een dag eerder op vakantie gaat om de file te vermijden. Of dat je een keer doordeweeks met ze naar een pretpark kan gaan om lange wachtrijen mis te houden. Het is dus aan de ouders zelf om te bepalen wat het beste voor hun kind(eren) is en daarnaar te handelen. Fijn dat je in dit land een regering hebt die toestaat en stimuleert dat mensen hun eigen verstand gebruiken.

Mode
Als laatste een wat onbenulliger onderwerp, namelijk mode. Hoewel, onbenullig? Eigenlijk gaat het niet over mode, maar over uiterlijk vertoon. En dat klinkt al een stuk minder onbenullig, toch?
Noorwegen is een verademing. Op vele manieren. Maar ook zeker op het gebied van uiterlijk vertoon. Daar zijn ze hier namelijk een beetje wars van.
Comfort en functionaliteit, daar gaat het om. Ziet het er vervolgens ook nog leuk uit, dan is dat mooi meegenomen. Je kunt paars combineren met oranje, witte sportsokken in sandalen dragen, je broek optrekken tot onder je kin en je borsten op half zeven laten hangen… niemand kijkt je erop aan. Maar ga je op hakken wandelen in het bos of met een grijze lucht zonder regenpak op pad, ja, dan wel. Dan krabben ze zich gevoegelijk achter hun oren en kijken elkaar wat meewarig aan. Maar ja, het zijn alleen maar die rare buitenlanders die dat doen :).
Met kerst schijnen ze wel echt uit te pakken en in galajurken de sneeuw en vrieskou te trotseren. Ik ben benieuwd!

Geplaatst in Uncategorized | 3 reacties

Onze “lotgenoten”

Johan & Marga zijn ongeveer tegelijkertijd met ons in Zuid-Trysil komen wonen. Ze wonen in Lutnes, nog geen 10 minuten bij ons vandaan.

Dit is hun blog, het lezen waard: www.opvei.wordpress.com

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Werk

Alweer een bericht. ’t Is ook hollen of stilstaan… Maar om maar met de deur in huis te vallen: we hebben 3 afwijzingen te verwerken gekregen:

1. Jona’s sollicitatie bij Skistar (op de berg)
2. M’n sollicitatie bij Skistar
3. M’n sollicitatie bij de barnehage van de kerk in Trysil

Daar word je over het algemeen niet echt vrolijk van. Hoewel de teleurstelling over #1 en #2 wel meevalt. Wat #1 betreft: De avond voor de dag dat Jona het bericht kreeg dat ze hem daar niet nodig hadden (ze hadden iemand aangenomen die al eerder voor hen heeft gewerkt) hadden we eigenlijk besloten dat we voor Jona’s eigen bedrijf willen gaan! #2: De baan waarop ik gesolliciteerd had bleek een weekend/avondbaan te zijn. En ik had ’t wel gedaan als ik de baan gekregen had, maar nu ik ‘m niet heb is vind ik dat ook niet echt heel erg. En #3 is gewoon heel jammer. Zonder meer.

Hoe nu verder?
Zoals ik al zei: We gaan 100% voor De Groot Snekkerservice! Nog geen dag zonder werk gezeten en er staan nog genoeg klussen op de planning. De eerste advertentie is geplaatst en we maken plannen voor een website en een logo. Het gaat nu heel goed met het bedrijf. De administratie hebben we uitbesteed en is op orde. De klanten zijn enorm tevreden en de mond-op-mond-reclame werkt al een trein en werpt vruchten af! Maar ondanks dat: mocht er een goede vacature of interessant aanbod komen, dan staat Jona daar wel voor open.

Wat mij betreft: ik blijf gewoon onverstoord solliciteren op (bijna) elke vacature die ik tegenkom! ’t Moet toch een keertje raak zijn?! Maar, geïnspireerd door mijn opa, ben ik ook projecten aan het bedenken waar ik me op kan storten. Eigenlijk ga ik dus proberen een baan voor mezelf te creëren. Moet alleen dat gat nog vinden, in de markt… Een boek schrijven is een terugkerend idee, maar waarover dat boek zal gaan verandert ongeveer 3 maal per dag (emigratieboek, boek met zelf-maak-ideeën, fotoboek, toneelscrips, roman). Wat Zuid-Trysil nodig heeft is accommodatie voor toeristen, maar dat opstarten lijkt me nu een iets té ambitieus plan. Ook spelen we dus met het idee om een webshop te beginnen waarop we allerlei zelfgemaakte meubel(tje)s en woonaccessoires gaan verkopen. En soms zou ik ook wel boerin willen worden! Of servies willen maken! Ondanks dat ik niet erg veel werk heb, geniet ik stiekem ook echt wel van deze ‘fase’. Ik ben nu zo vrij als een vogeltje! Er zijn zoveel mogelijkheden en het is heel prettig om eens de tijd te hebben om te bedenken wat je nu het liefste wil en te ontdekken wat je allemaal wel en niet kan. Ondertussen heb ik het schoonmaakwerk nog op school en gelukkig mag ik regelmatig invallen op de Barnehage (en dat is we ook wel weer prettig om het gevoel van nutteloosheid wat tegen te gaan).

Jullie ideeën, tips en adviezen zijn van harte welkom!

We willen bijdeze ook iedereen bedanken voor jullie reacties op deze blog! Je kunt je niet voorstellen hoe leuk we dat vinden!

 

 

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Wandelen met Storm

Afbeelding | Geplaatst op door | Een reactie plaatsen

Vetboljunkie

Afbeelding | Geplaatst op door | Een reactie plaatsen